Het verhaal van Jacoline

Het verhaal van Jacoline

hintersee, bergsee, mountains

Over Jacoline

Leeftijd: 31 jaar

Leeftijd waarop je de diagnose autisme kreeg: 29 jaar

Favoriete hobby of interesse: creatief bezig zijn en fotograferen

Favoriete sensorisch hulpmiddel: verzwaringsdeken & zonnebril

Mijn kracht/talent: oog voor detail

Omschrijf jezelf als kind: hoe was jij als kind?

Ik was een heel rustig en lief kind en ik kon met iedereen goed optrekken. Ik kon heel lang met 1 ding bezig zijn. Ik hield erg van de natuur en werd altijd een ‘dromertje’ genoemd. Ik was niemand tot last.

Als kind was ik heel zorgzaam naar anderen toe en heel gevoelig voor de emoties van een ander. Vooral boosheid was iets wat ik eigenlijk als kind niet nodig had, omdat dat veel te veel impact op mij had.

Als kind was ik heel zorgzaam naar anderen toe en heel gevoelig voor de emoties van een ander.

Wat was jouw favoriete bezigheid of interesse als kind?

Ik hield erg van schrijven. Daar kon ik heel lang mee bezig zijn. Maar ook spelen met een pop bijvoorbeeld.

Ik kon heel goed mijn fantasie gebruiken en dan uren opgaan in mijn spel.

Waarin was jij heel goed in als kind? Of waar blonk jij in uit?

Ik was heel muzikaal en speelde al jong blokfluit. Later ben ik ook dwarsfluit gaan spelen.

Als je terugkijkt op je kindertijd, wat waren volgens jou dan aanwijzingen voor autisme bij jou?

Aanwijzingen voor mijn autisme waren mijn gevoeligheid, mijn ‘over-sociaal’ zijn (eigenlijk dus de sociale afspraken niet kennen). 

Maar ook het omgaan met veranderingen: ik kon daar namelijk erg van streek door raken!

Wat waren moeilijkheden voor jou als kind? Wat vond je lastig?  

Ik vond het heel lastig om voor mijzelf op te komen. Ik deed er alles aan om dat te vermijden. Ik gedroeg mij zoals anderen dat fijn vonden en ‘waaide met alle winden mee’.

 

Ik heb veel steun gehad aan school.
Dit gaf mij veel structuur, rust en uitdaging.

Aan wie heb je veel steun aan gehad in jouw kindertijd?

Geen specifiek persoon.

Wat is het belangrijkst dat jouw ouder(s)/verzorger(s) hebben of hadden kunnen betekenen om jou prettig, veilig en/of geaccepteerd te laten voelen?

Ik heb veel steun gehad aan school. Dit gaf mij veel structuur, rust en uitdaging.

Gerelateerde artikelen

Onze Gastbloggers

Gastblogger: Yamina

Hey daar, ik ben Yamina. Ondertussen ben ik 30 jaar ‘oud’ en weet ik sinds mijn 27e “officieel” dat ik autistisch ben. Ook heb ik epilepsie en een depressieve

Lees verder »
Sociale situaties

De vreesdagen 101 | door Dianel

Het is bijna weer zo ver, de gezelligste tijd van het jaar, zoals ze zeggen. Helaas is dit niet voor iedereen een mooie tijd. Overprikkeling ten top en vaak

Lees verder »